De Verloren Beschaving der Megasauriërs

Technologie en Megalieten in de Prehistorie

We onderzoeken een prehistorische beschaving die miljoenen jaren geleden op aarde zou hebben bestaan. Volgens alternatieve archeologische interpretaties leefden deze mensen samen met dinosaurussen en beschikten zij over een indrukwekkend technologisch niveau. Ze bouwden megalithische structuren die dienst deden als bescherming tegen gigantische roofdieren, en gebruikten computerachtige systemen voor kennisoverdracht. Na het verdwijnen van deze samenleving werden hun gebouwen duizenden jaren later overgenomen door de oude Egyptenaren en andere volkeren. De afwezigheid van schriftelijke beschrijvingen over het ontwerp en de constructie van deze bouwwerken in de Egyptische hiërogliefen wordt verklaard door het feit dat deze structuren reeds bestonden en geen Egyptisch werk waren. 

De geschiedenis van de mensheid zoals we die kennen, kent haar oorsprong zo’n 200.000 jaar geleden. Toch wijzen verschillende anomalieën in de archeologische wereld, van de Piramides van Gizeh tot de megalieten van Puma Punku in Bolivia, op het bestaan van geavanceerde technieken die ogenschijnlijk niet thuishoren in de tijd waarin ze werden gebouwd. Een pre-historische superbeschaving die leefde in een vergeten era waarin de mensheid niet alleen al beschikte over geavanceerde technologie, maar ook samenleefde met dinosauriërs en deze dieren wist te domesticeren.

Leven met de Dinosaurussen: Samenleving en Dierlijke Werkkracht
Fossiele vondsten tonen aan dat dinosauriërs circa 65 miljoen jaar geleden uitstierven, ver voor de opkomst van de mens. Toch zijn er in sommige alternatieve interpretaties aanwijzingen dat niet alle soorten tegelijk uitstierven. In geïsoleerde zones van de planeet, diepe regenwouden, ondergrondse ecosystemen enzovoort, zouden enkele soorten miljoenen jaren langer hebben kunnen overleven. De “Megalithische Oerburchten”, zoals die in Gizeh, Baalbek (Libanon) en Peru, zouden zijn gebouwd om menselijke nederzettingen te beschermen tegen deze reuzen.

Gedresseerde megasauriërs (reusachtige plantenetende dino’s) werden gebruikt als lastdieren, bouwmachines, en zelfs als primitieve “robots”. Dankzij hun kracht en omvang konden deze dieren steenblokken van honderden tonnen verplaatsen, iets wat zelfs moderne kranen moeite kost.

Megalithische Architectuur: Overblijfselen van een Vergeten Tijd
Over de hele wereld zijn structuren gevonden die niet in de culturele of technologische context van de bekende beschavingen lijken te passen. Voorbeelden:
- Baalbek, Libanon: Steenblokken van meer dan 1.000 ton, perfect geplaatst.
- Puma Punku, Bolivia: Perfect in elkaar passende stenen met precisie alsof ze met lasers zijn gesneden.
- Gizeh, Egypte: De Grote Piramide bestaat uit 2,3 miljoen stenen — een werk dat onmogelijk lijkt binnen de middelen van het Oude Egypte.

Geavanceerde Techniek
Deze beschaving beschikte over computersystemen gebaseerd op kristallen of energievelden, waarin alle kennis, geschiedenis, bouwplannen en instructies werden opgeslagen. Hierdoor was er geen behoefte aan geschreven taal op de muren van tempels of piramides. Dit verklaart ook waarom Egyptische hiërogliefen niets zeggen over de bouw van deze structuren: zij erfden ze, in plaats van ze zelf te bouwen.

Overdracht aan Latere Culturen
Egypte:
Toen deze prehistorische beschaving instortte — mogelijk door een wereldwijde catastrofe of de uiteindelijke uitsterving van de megasauriërs — bleven hun gebouwen intact. De Egyptenaren ontdekten en adopteerden deze structuren, gebruikten ze als tempels en graven, en voorzagen ze van hun eigen symboliek en inscripties. De originele technologie was echter grotendeels onbegrijpelijk voor hen.

Zuid-Amerika:
In Peru zijn soortgelijke megalieten te vinden, zoals in Sacsayhuamán en Ollantaytambo. De Inca’s beweerden zelf dat deze structuren door “reuzen” of “goden” werden gebouwd. Deze verhalen zouden gebaseerd kunnen zijn op herinneringen aan de prehistorische samenleving.

De Verloren Technologie: Kristalcomputers en Energetische Netwerken
Deze beschaving ontwikkelde technologie die gebruik maakte van de natuurlijke energie van de aarde, waaronder kristallen, elektromagnetisme en resonantie. Deze technologie was duurzaam, stil en naadloos geïntegreerd met hun architectuur. Mogelijk functioneerden de piramides zelf als energiecentrales.

Waarom vinden we geen resten van hun technologie?
Omdat het grotendeels bestond uit biologisch afbreekbare materialen, kristallen en frequenties. Veel van hun kennis is opgeslagen in vormen die wij niet meer kunnen uitlezen. Sommige hypothesen suggereren zelfs dat de hersenen van megasauriërs konden worden geprogrammeerd of energetisch verbonden met hun menselijke meesters.

Conclusie
De aanwezigheid van megalithische bouwwerken wereldwijd, de onverklaarbare bouwtechnieken, het ontbreken van duidelijke geschriften over hun constructie, en mythen over ‘reuzen’ en ‘goden’ duiden op het bestaan van een vergeten beschaving. Deze samenleving, mogelijk bestaand in een parallelle tijdlijn of voor de bekende menselijke geschiedenis, gebruikte gedresseerde dinosaurussen en geavanceerde technologie om een wereld te bouwen die uiteindelijk ten onder ging, maar sporen naliet die wij vandaag nog kunnen bestuderen.